Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ : «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ»;

Τα νέα που φθάνουν στα αυτιά μου δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά για την χώρα μας, που έχει καταστεί πραγματικό εργαστήριο πειραμάτων. Λένε ότι ετοιμάζονται να επέμβουν ολοκληρωτικά σε κάθε πτυχή τούτης της έρημης χώρας, που είχε την ατυχία να κυβερνάται από πολιτικούς που σε κάθε άλλη περίπτωση θα έπρεπε να βρίσκονται κρεμασμένοι στην Πλατεία Συντάγματος και τα κουφάρια τους να σαπίζουν κάτω από τον καυτό ήλιο της χώρας.
Έχουμε έναν πρωθυπουργό που ίσως να νοιώθει απέραντο μίσος για αυτή την χώρα, έχουμε έναν αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης που θα έκανε τα ίδια αν θα έπαιρνε ποτέ την εξουσία στα χέρια του, έχουμε μια αριστερά που δεν ξέρει που της πάνε τα τέσσερα και φυσικά βάλαμε και ένα βρωμερό κόμμα στην βουλή, που απαρτίζεται από ανθρώπους που οι πρόγονοι τους ήταν υπηρέτες όλων των κατοχικών δυνάμεων και εχθρών που πέρασαν από την πατρίδα μας, αρκεί να κατέχουν θέσεις.
Θα μου πείτε, όλα αυτά που λες καλά είναι, αλλά ποια είναι η λύση που προτείνεις; Θέλετε την αλήθεια; Πραγματικά δεν ξέρω, δεν ξέρω γιατί έχω φτάσει σε σημείο που μου είναι αδύνατον να έχω εμπιστοσύνη ακόμα και στον ίδιο μου τον εαυτό.
Κάποτε τα είχα προβλέψει όλα αυτά που ήρθανε και μάλιστα όταν τα συζητούσα με φίλους, με έλεγαν γραφικό και φαντασιόπληκτο. Στο μόνο που έπεσα έξω ήταν ο χρόνος της πραγμάτωσης τους. Ήταν τότε που όλοι πανηγύριζαν για την ένταξη μας στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Έλεγα ότι όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα θα είχαν συμβεί μετά από πολλά χρόνια και ίσως να μην ζούσα για να τα δω. Δυστυχώς έπεσα πολύ έξω στον χρόνο.
Πλέον τα γεγονότα τρέχουν σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός και είναι αδύνατον σε κάποιον ακόμα και σκεπτόμενο, να τα προλάβει ή να τα προβλέψει αν θέλετε. Βλέπω τις συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα και ξέρω ότι τίποτα δεν πρόκειται να πετύχουν (ας ελπίσουμε ότι αυτή την φορά θα πέσω έξω και θα έχω την χαρά να πανηγυρίσω), αν δεν δείξουν την δύναμη του λαού. Δυστυχώς στο σημείο που φθάσαμε, μάλλον θα πρέπει να χυθεί αίμα για να μπορέσουμε να απαλλαγούμε από την φονική θηλιά που μας πέρασαν στον λαιμό με την βοήθεια ενός βρωμερού τέρατος που ακούει στο όνομα Γεώργιος Margaret, Ανδρέα Παπανδρέου.
Μπορεί κάποιοι να τρομάζουν στην ιδέα μιας λαϊκής εξέγερσης, αλλά δυστυχώς είναι πλέον η μόνη λύση που απομένει για εμάς τους έλληνες και ίσως και για τους περισσότερους λαούς της Ευρώπης. Δεν βλέπω πλέον καμιά άλλη λύση. Είναι το μόνο που μπορεί να διαλύσει τον «άξονα» των κατακτητών (Γερμανία – Γαλλία – Φιλανδία – Ολλανδία και λοιπών βορείων λαών), που έβαλαν «πλώρη» για να υποδουλώσουν όλη την Νότια Ευρώπη για να έχουν πεινασμένους που θα δουλεύουν σαν σκλάβοι πλέον για αυτούς.
Έχουμε δυστυχώς πόλεμο και μάλιστα τον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο, μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ορατό εχθρό, έχουμε να κάνουμε με έναν αόρατο εχθρό που πρέπει να του «ρίξουμε» μπας και τον κάνουμε να εμφανιστεί ώστε να απαλλαγούμε από αυτόν.
Εύχομαι καλή δύναμη αδέρφια, εύχομαι σε όλους τους λαούς της Νότια Ευρώπης δύναμη και αντοχή. Ο πόλεμος πλέον είναι προ του πυλών, αν δεν τον ξεκινήσουμε, σε λίγο θα είναι πολύ αργά για όλους μας. Οι συμμορίες των τοκογλύφων θα έχουν νικήσει…   

No response to “ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ : «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ»;”

Leave a Reply

Παρακαλώ, σχολιάστε, αλλά να είστε (αν θέλετε) κόσμιοι στις εκφράσεις σας.
Σας ευχαριστώ.
Με αγάπη και σεβασμό
Writer