Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

ΘΥΣΙΕΣ; ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΜΑΣ;

Εδώ και αρκετούς μήνες, μας λένε σε όλους τους τόνους ότι η χώρα μας είναι στο χείλος του γκρεμού, ότι πρέπει πάλι να κάνουμε θυσίες (λες και τόσα χρόνια δεν κάναμε θυσίες). Ότι τα ταμεία είναι άδεια, ότι πνιγόμαστε, ότι, ότι, ότι. Ωραία, να κάνουμε θυσίες. Εκείνο όμως που δεν μας λέτε και δεν πρόκειται ποτέ να μας πείτε, είναι που πήγαν όλα αυτά τα χρόνια οι θυσίες που κάναμε.

Αλήθεια κύριε Γιωργάκη (γιατί Γιωργάκης είσαι και τίποτα παραπάνω, άλλο τώρα αν τα ΜΜΕ, έπεισαν την μάζα ότι μεταμορφώθηκες σε κατάλληλο άτομο για να κυβερνήσεις), πριν τις ριμάδες τις εκλογές μας έλεγες ότι υπάρχουν χρήματα αλλά δεν ήθελαν να τα δώσουν οι προηγούμενοι ξεδιάντροποι. Τώρα που πείρες την εξουσία (έκοψες και το ποδήλατο και την γυμναστική ή μου φαίνετε), μας λες άλλα.

Αλήθεια κύριε Γιωργάκη, γιατί τόσο φανατικά ήθελες να πάρεις την εξουσία; Αφού ξέρατε και εσύ και το υπόλοιπο σινάφι σου ότι δήθεν η οικονομία δεν πάει καλά. Νόμιζες ότι θα τα κατάφερνες καλύτερα από τον άλλον μπούλη; Φυσικά και όχι. Σε πίεζαν όμως τα εκδοτικά συμφέροντα για να μπορέσουν (είχαν την ελπίδα), να πάρουν τίποτα δημόσια έργα.

Βλέπεις οι καρχαρίες (ο ένας ψόφησε), δεν πίστευαν ότι ο χοντρός Κωστάκης τους λέει αλήθεια ότι δεν μπορούσε να τους δώσει άλλα έργα γιατί τα ταμεία (φάε ο ένας, φάε ο άλλος), ήταν άδεια και μπορούσε κανείς να δει τον πάτο τους. Έτσι προώθησαν την δικιά σου συμμορία μιας και είχαν μάθει για πολλά χρόνια όλους τους ανθρώπους της συμμορίας σου (κυβερνήσατε πολλά χρόνια), ότι θα μπορούσαν και πάλι να φάνε παρέα.

Έλα όμως που δεν είχε μείνει τίποτα. Διατηρούν βέβαια ακόμα κάποιες ελπίδες, αλλά όταν θα δουν ότι δεν τους ταΐζεις, τότε θα σε ρίξουν στα σκουπίδια και θα προσπαθήσουν να φέρουν στην καρέκλα σου τον άλλον (Ε. Βενιζέλο), φυσικά και πάλι με την ελπίδα ότι με αυτόν θα κάνει πάλι θυσίες ο ηλίθιος λαός που θα τις καταβροχθίσουν αυτοί.

Γιωργάκη, έχεις τελειώσει και δεν το ξέρεις. Το ίδρυμα του ψόφιου πια, προσπαθεί να σε στηρίξει ακόμα, μπας και καταφέρεις να μαζέψεις μερικά φράγκα που φυσικά θα καταλήξουν στα ευαγή εκδοτικά τους ιδρύματα, αλλά βλέπω πολύ σύντομα να καταλήγεις παρέα με τον Κωστάκη να παίζετε και οι δύο με τις ηλίθιες κουδουνίστρες σας ή μήπως με τα λάπια τόπια σας;

Γιωργάκη; Κάνε αντίο στους ηλίθιους που σου έδωσαν 160 έδρες μιας και το ψοφίμι που κατάφερε να σε ανεβάσει έχει πάει να μαζέψει ρίζες από τα ραδίκια. Κούνα μας το μαντήλι. Γιατί θα πρέπει να ζητήσω απόδειξη από τον φτωχό ψιλικατζή της γειτονιάς μου, όταν ξέρω ότι αυτά τα λεφτά των αποδείξεων θα καταλήξουν στις τσέπες των εκδοτών που συνεχώς βγάζουν εφημερίδες για να τους επιδοτώ εγώ και ο κάθε ηλίθιος φορολογούμενος. Ε, όχι, πρώτα επιστρέψτε όλοι εσείς οι πολιτικοί τα χρήματα στα ταμεία και μετά ευχαρίστως να ζητήσω και εγώ απόδειξη από τον ψιλικατζή μου. Άντε και στο διάβολο λοιπόν. Όσο αν θα βυθιστεί ή όχι αυτό το κράτος; Δεν με ενδιαφέρει καθόλου, αφού όλοι οι καπεταναίοι που το κυβέρνησαν το άφησαν να σαπίσει.

Καλύτερα λοιπόν να πάει πάτο και μαζί του και εγώ και οι ηλίθιοι που τόσα χρόνια άφησαν στο τιμόνι του όλους εσάς. Γιατί όταν ο καπετάνιος δεν αξίζει, τότε το πλήρωμα οφείλει να επαναστατήσει και μάλιστα χωρίς να χρονοτριβεί. Γιατί αλλιώς το σκάφος πέφτει σε κοφτερά βράχια και τότε πλήρωμα και καπετάνιος γίνετε τροφή για τα αδηφάγα ψάρια. Καληνύχτα και καλό πάτο σε όλους μας, γιατί μας αξίζει. Οι αρχηγοί είναι η καθρέφτες των λαών τους.

No response to “ΘΥΣΙΕΣ; ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΜΑΣ;”

Leave a Reply

Παρακαλώ, σχολιάστε, αλλά να είστε (αν θέλετε) κόσμιοι στις εκφράσεις σας.
Σας ευχαριστώ.
Με αγάπη και σεβασμό
Writer